سلین دیون / Celine Dion

1
Celine-Dion

Celine-Dion

سلین دیون با نام کامل سلین ماری کلودت دیون / به فرانسوی: Céline Marie Claudette Dion ، خواننده کانادایی تباری است که در ۳۰ مارس ۱۹۶۸ در شارلمانی در کبک به دنیا آمد. این خواننده فرانسوی زبان اولین و دومین آلبوم خود را در سال ۱۹۸۱ عرضه کرد، و پس از آن سری دیسک‌های خود را در کبک راهی بازار کرد و بلافاصله به موفقیت رسید. سلین دیون در سال ۱۹۸۳ و با ترانه‌ای با عنوان «از عشق یا از دوستی» در فرانسه شناخته شد.

بین سال‌های ۱۹۸۶ تا ۱۹۸۹ شیوه پوشش و سبک موسیقایی خود را متحول کرد و با کمپانی سی بی اس قرارداد بست، سپس به هدف آماده کردن خود برای ارائه کارهایی در سطح بین‌المللی، زبان انگلیسی را فراگرفت.

او به نمایندگی از سوئیس در مسابقه یوروویژن شرکت کرد و با ترانه بدون من نرو برنده مسابقه آواز یوروویژن ۱۹۸۸ شد.

اولین آلبوم سلین دیون به زبان انگلیسی و با عنوان “Unison” در سال ۱۹۹۰ عرضه شد و به او این اجازه را داد تا خود را در ایالات متحده و پس از آن کل دنیا معرفی کند. پس از آن، وی به تناوب آلبوم‌های فرانسوی و انگلیسی خود را راهی بازار کرد و موفق شد خود را به عنوان یکی از مهم‌ترین زنان خواننده به این دو زبان معرفی کند.

Celine Dion

در ۱۹۹۹ و در اوج موفقیت، اعلام کرد که قصد دارد دو سال در کارش وقفه بیندازد؛ با این هدف که زندگی مشترکش را شروع کند و تمام وقتش را با همسرش که در آن زمان برایش تشخیص سرطان داده بودند بگذراند. وی در سال ۲۰۰۲ به عرصه موسیقی بازگشت و قراردادی سه ساله که بعدتر تا پنج سال تمدید شد برای ارائهٔ چهار یا پنج برنامه در هفته در سیزارز پالاس لاس وگاس امضا کرد. موسیقی سلین دیون نمایانگر تأثیر جریانات متنوع موسیقایی، از پاپ / راک گرفته تا کلاسیک است. علی‌رغم انتقاداتی که به اختلاط و تنوع ژانر در اغلب آلبوم‌هایش می‌شود، شهرت وی بیشتر به دلیل شایستگی صدای وی از لحاظ فنی است.

معروف‌ترین ترانه او، تیتراژ پایانی فیلم تایتانیک به‌نام «قلب من ادامه خواهد داد» بود که فیلم، بیش از ۱۰ سال رکورد پرفروش‌ترین فیلم جهان را در اختیار داشت. سلین دیون تاکنون بیش از دویست میلیون نسخه از دیسک‌های خود را در سراسر دنیا فروخته‌است. وی علاوه بر مراسم جوایز جهانی موسیقی در سال ۲۰۰۷، موفق به کسب Legend Award، به پاس «موفقیت جهانی و مشارکت مثال زدنی‌اش در صنعت موسیقی» شده‌است.

Celine-Dion

زندگی‌نامه

سلین دیون در خانواده‌ای فقیر در شارلمانی واقع در ایالت کبک کانادا به دنیا آمد. چهاردهمین فرزند خانواده‌ای بود که همه اهل موسیقی بودند. با کمک مدیر برنامه‌ها و همسر آینده‌اش رنه آنژلی که برای تأمین مالی اولین برنامهٔ او خانه‌اش را گرو گذاشته بود، ستاره‌ای جوان در جامعهٔ فرانسوی‌زبان کانادا شد. در ۱۲ سالگی، با همکاری مادر و برادرش ژاک به ساخت اولین ترانه خود، «تنها یک رؤیا بود»، پرداخت. برادرش میشل دیون قطعه را به منیجر موسیقی رنه آنژلی، که نام وی را از پشت آلبومی از ژینتو رنو یافته بود، فرستاد. آنژلی از صدای دیون به گریه افتاد و تصمیم گرفت که وی را به ستاره‌ای در موسیقی بدل سازد.

زمانی که او ۱۸ ساله بود، پس از دیدن اجرایی از مایکل جکسون، تصمیم گرفت که به هنرمندی موفق نظیر او تبدیل شود. این ستاره بعدها در اروپا و آسیا به دلیل بردن جوایز فستیوال جهانی موسیقی پاپ یاماها در سال ۱۹۸۲ و رقابت یوروویژن ۱۹۸۸ شناخته شد. دیون تاکنون در سبک‌های متفاوتی کار کرده‌است از پاپ و راک تا موسیقی‌های مذهبی و کلاسیک و آثار او تحسین‌های فراوانی را به خود جذب کرده‌اند. او به خاطر توانایی تکنیکی، صدا و شیوهٔ خواندن قدرتمند خود معروف شده‌است. در سال ۲۰۰۴، بعد از فروش مجموع ۱۷۵ میلیون آلبوم جایزهٔ ویژه الماس از جوایز جهانی موسیقی برای پرفروش‌ترین آثار یک خوانندهٔ زن در جهان به او تقدیم شد.

Celine-Dion

زندگی خصوصی

دیون همسر و منیجر خود، رنه آنژلیل را پس از آنکه والدین او قطعه اولین ترانه ساخته شده وی را برای رنه فرستادند، نخستین بار در حالی که تنها ۱۲ سال داشت در سال ۱۹۸۰ ملاقات کرد. رنه در آن سال ۳۸ ساله بود. آنها رابطه میان خود را از سال ۱۹۸۷ آغاز کردند و در سال ۱۹۹۱ نامزد یکدیگر شدند. آنها در سال ۱۹۹۴ در کلیسای نوتردام در کبک عروسی کردند. آنها در ۵ ژانویه ۲۰۰۰، با تجدید عهد ازدواج، عروسی خود را بار دیگر جشن گرفتند.

دانلود فول آلبوم و بهترین آهنگهای این هنرمند

16 نوامبر 17
بدون دیدگاه
23 بازدید
دانلود

جاستین تیمبرلیک / Justin Timberlake

0
justin timberlake

justin timberlake

جاستین رندال تیمبرلیک / Justin Randall Timberlake متولد ۳۱ ژانویه ۱۹۸۱ میلادی خواننده و ترانه‌سرای پاپ و بازیگر آمریکایی است. تیمبرلیک با شرکت در مسابقه بدنبال ستاره خیلی سریع به شهرت رسید. سپس به شبکه تلویزیونی دیزنی رفت و در برنامه کلاب میکی ماوس حاضر شد، در این برنامه بود که با جی‌سی چیسز آشنا گردید.

در سال ۲۰۰۲، اولین آلبوم تک صدایی خود را با نام توجیه / Justified روانه بازار کرد که ۷ میلیون نسخه در جهان فروش داشت. این آلبوم به لحاظ تجاری به واسطه ترانه‌هایی چون Cry Me a River و Rock Your Body به موفقیت دست یافت.

Justin Timberlake

خوانندگی و بازیگری

۱۹۹۵-۲۰۰۲. انسینک

او با پیوستن به گروه انسینک به شهرت رسید. این گروه در سال ۱۹۹۵ شکل گرفت. اولین آلبوم این گروه ۱۱ میلیون نسخه فروش کرد. در سال ۲۰۰۰ آلبوم «No Strings Attached» را منتشر کردند که این آلبوم با فروش ۲٫۴ میلیون کپی در هفتهٔ اول رکورد پرسرعت ترین فروش یک آلبوم موسیقی را شکست. سومین آلبوم گروه انسینک “Celebrity” نام داشت که از نظر سرعت فروش بعد از آلبوم «No Strings Attached» قرار گرفت. این گروه در سال ۲۰۰۲ منحل شد. گروه انسینک موفق به فروش ۵۰ میلیون نسخه آلبوم شده.

۲۰۰۲-۲۰۰۴. justified

در سال ۲۰۰۲ او آلبوم جدای خود رابا نام justified منتشر کرد که ۷ میلیون نسخه در جهان به فروش رفت. این آلبوم موفقیت‌های زیادی را برای او بدست آورد مخصوصا آهنگ‌های «Cry Me a River» و «Rock Your Body». این آلبوم در Billboard ۲۰۰ دوم شد و در هفتهٔ اول ۴۳۹۰۰۰ نسخه از آن فروش رفت.

۲۰۰۴-۲۰۰۶. بازیگری

بعد از ماجرای سوپر بال تیمبرلیک روی بازیگری متمرکز شد. او در فیلم‌هایی مانند Edison Force، Alpha Dog، Black Snake Moan، Richard Kelly’s Southland Tales نقش آفرینی کرد. در کارتون شرک ۳ او شخصیت آرتور را دوبله کرد.

۲۰۰۶-۲۰۰۷. LoveSounds

آلبوم دوم او Lovesounds در سپتامبر ۲۰۰۶ به بازار آمد. این آلبوم در Billboard ۲۰۰ توانست رتبه اول را بدست آورد. این آلبوم نیز آهنگ‌های پرطرفداری مانند  S3_yBack ،  My Love  و What Goes Around را شامل می‌شد. آهنگ S3_yBack از این آلبوم به رتبهٔ اول در Billboard ۱۰۰ رسید و تیمبرلیک این آهنگ را در ۲۰۰۶ MTV Video Music Awards اجرا کرد. «My Love» که توسط تیمبالند و تی. آی ساخته شده بود رتبه اول  ۱۰۰ را کسب کرد. در فوریه ۲۰۰۸ تیمبرلیک ۲ جایزه گرمی برای ۲ آهنگ What Goes Around و LoveStoned/I Think She Knows کسب کرد. آهنگ What Goes Around…Comes Around در100 آهنگ برتر صدر نشین شد و در اغلب کشورها ازجمله انگلیس، کانادا، نیوزیلند، آلمان و استرالیا جزء Top ۱۰ بود. ویدئو این آهنگ با بازی اسکارلت یوهانسون، بازیگر معروف هالیوودی ساخته شد و در MTV Video Music Awards ۲۰۰۷ جایزه بهترین کارگردانی ویدئو را بدست آورد و نامزد ویدئو سال شد.

۲۰۰۷-۲۰۱۰

در سال ۲۰۰۸ تیمبرلیک آهنگ ۴ Minutes در ۲۱ کشور صدرنشین شد د.

۲۰۱۰-۲۰۱۴

او در سال ۲۰۱۳ البوم  the 20.20 Experience را بازار دارد که بهترین البوم در بلبورد ۲۰۰ شد. این البوم همچنین پر فروشترین البوم سال ۲۰۱۳ شد. او در ترانه عشق تاحالا حس خوبی نداشته از آلبوم اکسکیپ (به انگلیسی: Xscape) نیز حضور داشت و مایکل جکسون را همراهی کرد. وی در فیلم در زمان نقش اول را نیز داشت.

Justin Timberlake

زندگی شخصی

تا سال ۲۰۰۲ با بریتنی اسپیرز خوانندهٔ پاپ معاشرت داشت که به جدایی ختم شد. از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۶ هم با کامرون دیاز بازیگر هالیوودی رابطه داشت که آن هم پایان خوشی نداشت و به جدایی انجامید. وی از سال ۲۰۰۷ با جسیکا بیل (بازیگر) وارد رابطه‌ای جدی شد و سرانجام در سال ۲۰۱۲ با او ازدواج کرد .

دانلود فول آلبوم و بهترین موزیکهای این هنرمند

14 نوامبر 17
بدون دیدگاه
36 بازدید
دانلود

گروه NIRVANA

0
گروه NIRVANA

گروه NIRVANA

نیروانا یک گروه راک آمریکایی بود که در سال ۱۹۸۷ توسط کرت کویین (گیتاریست و خواننده) و کریست ناواسلیک (گیتار بیس) درایردین، واشنگتن بنیان نهاده شد. نیروانا چند نوازندهٔ درامز مختلف را به خود دید که هر کدام مدت کوتاهی در گروه عضویت داشتند، اما بالاخره دیو گرول که در سال ۱۹۹۰ وارد گروه شد، جای خود را در گروه محکم کرد. با وجود اینکه گروه نیروانا تنها سه آلبوم استودیویی در طول هفت سال فعالیت خود منتشر کرد، اما از این گروه به عنوان یکی از تأثیرگذارترین و مهم‌ترین گروه‌های موسیقی راک در عصر مدرن یاد می‌شود.

در اواخر دههٔ ۱۹۸۰، نیروانا که به جنبش گرانج در سیاتل واشنگتن پیوسته بود، نخستین آلبوم خود تحت عنوان ضد عفونی را در سال ۱۹۸۹ از طریق یک ناشر مستقل به نام ساب پاپ منتشر کرد. نیروانا سرانجام به موسیقی‌ای روی آورد که از تقابلی دائماً در حال تغییر برخوردار بود و موسیقی آن‌ها بر بندهایی ساکت و آرام و در عوض بر ترجیع‌بندی‌هایی گوش‌خراش و سنگین متکی بود. پس از اینکه نیروانا قراردادی با یک ناشر عمده به نام دی جی سی رکوردز امضا کرد، موفقیت غیرمنتظرانه‌ای با اولین تک‌آهنگ از دومین آلبوم خود، بی‌خیال، ترانهٔ بوی روح نوجوانی می‌دهد بدست آورد. موفقیت ناگهانی نیروانا باعث شد سبک موسیقی آلترنیتیو راک به طور گسترده‌ای به محبوبیت برسد و خوانندهٔ گروه، کرت کوبین، دریافت که رسانه‌ها از او به عنوان «سخنگوی نسل» نام می‌برند و نیروانا هم «گل سرسبد گروه‌ها» در نسل اکس در نظر گرفته می‌شود. سومین آلبوم استودیویی نیروانا، در رحم که در سال ۱۹۹۳ منتشر شد، صدایی خشن داشت که آن روزها کمتر مد بود و طرفداران خود را به چالش کشید. این آلبوم به اندازه آلبوم بی‌خیال از نظر تجاری موفق نبود، اما همچنان یک موفقیت تجاری بزرگ محسوب می‌شد و مورد تحسین منتقدان قرار گرفت.

دوره فعالیت کوتاه نیروانا پس از مرگ کرت کوبین در سال ۱۹۹۴ به پایان رسید. اما از آن پس تا کنون، چند اثر مختلف از گروه تحت نظارت ناواسلیک، گرول و همسر کوبین، کورتنی لاو منتشر شده است. از زمان آغاز به کار این گروه، تنها در ایالات متحده ۲۵ میلیون نسخه از آثار این گروه به فروش رفته است. کل فروش جهانی نیروانا ۷۵ میلیون نسخه است. نیروانا در سال ۲۰۱۴ و در همان اولین سالی که واجد شرایط حضور در تالار مشاهیر راک اند رول شد، به این تالار راه یافت.

گروه NIRVANA

تشکیل و سال‌های اولیه

کوبین و ناواسلیک همدیگر را در دبیرستان ابردین ملاقات کردند، هرچند که بر طبق گفته کوبین، آن‌ها هیچوقت با هم در ارتباط نبودند. هر دوی آن‌ها به طور مکرر به محل تمرین گروه ملوینز می‌رفتند و همین زمینه دوستی آنها را فراهم کرد. کوبین قصد داشت تا یک گروه موسیقی به همراه ناواسلیک افتتاح کند، اما ناواسلیک به درخواست‌های کوبین که حتی به او یک نوار دمو از گروه فیکال متر هم داده بود، پاسخ نمی‌داد. سه سال پس از اینکه آن دو برای اولین بار با هم ملاقات کردند، ناواسلیک به کوبین خبر داد که او بالاخره به نوار دمو فیکال متر که کوبین به او داده بود، گوش کرده و پیشنهاد داد که یک گروه موسیقی ایجاد کنند. آن دو Bob McFadden را به عنوان نوازندهٔ درامز به خدمت گرفتند، اما پس از تنها یک ماه پروژه از هم پاشید. در اواخر سال ۱۹۸۷، کوبین و ناواسلیک Aaron Burckhard را به عنوان درامر به خدمت گرفتند. آن سه آهنگ از نوار دموی فیکال متر را با هم تمرین می‌کردند، اما کمی پس از تشکیل شدن گروه، شروع به نوشتن آثار جدید کردند.

گروه در ماه‌های اولیه، اسامی مختلف و گوناگونی را بر روی خود می‌گذاشت که اولین آنها Skid Row بود و از جمله دیگر نام‌هایی که گروه برای خود انتخاب کرده بود، می‌توان به Pen Cap Chew, Bliss, و Ted Ed Fred اشاره کرد. گروه در نهایت نام نیروانا را برای خود برگزید که کوبین دربارهٔ دلیل انتخاب این نام گفته است که «من نامی می‌خواستم که تا حدی زیبا یا خوب و قشنگ باشد تا یک نام پانکی خبیثانه و وقیحانه همچون Angry Samoans. ناواسلیک و کوبین که به ترتیب به شهرهای Tacoma و Olympia, Washington مهاجرت کرده بودند، به طور موقت رابطه‌شان با Burckhard قطع شد. آن دو در عوض با دیل کراور از گروه ملوینز به تمرین پرداختند و نیروانا در ژانویه ۱۹۸۸ نخستین دموی خود را ضبط کرد. در اوایل ۱۹۸۸، کراور به سان فرانسیسکو مهاجرت کرد، اما دیو فاستر را به عنوان جانشین خودش در نقش نوازنده درامز، به گروه پیشنهاد کرد. دوران حضور فوستر در نیروانا تنها چند ماه به طول انجامید. فوستر که به خاطر حمله به پسر شهردار Cosmopolis, Washington به زندان رفته بود، جای خود را مجدداً به Burckhard داد. همکاری خود Burckhard هم پس از اینکه یک روز به کوبین گفت برای تمرین خیلی خمار است، خیلی دوام نیاورد. کوبین و ناواسلیک در نشریه The Rocket سیاتل یک آگهی برای به خدمت گرفت یک درامر منتشر کردند که نتایج خشنودکننده‌ای در برنداشت. در همین اوقات، دوستی آن‌ها را به چاد چنینگ معرفی کرد و خیلی زود آن سه توافق بر همکاری کردند. چنینگ به همکاری با کوبین و ناواسلیک ادامه داد، هرچند که او گفت، «آن‌ها هیچ‌وقت نگفتند، خیلی خوب، تو عضو گروهی». چنینگ اولین اجرای خود با گروه را در ماه مه آن سال تجربه کرد.

نخستین آثار

نیروانا اولین تک‌آهنگ خود تحت عنوان وزوز عشق را در نوامبر ۱۹۸۸ از طریق یک ناشر مستقل سیاتلی به نام ساب پاپ منتشر کرد. ماه بعد، گروه با تهیه‌کنندگی جک اندینو، شروع به ضبط کردن نخستین آلبوم خود، یعنی ضدعفونی، کرد. ضدعفونی به طور عمده‌ای از موسیقی سنگین و عزادارانهٔ ملوینز و مادهانی، گروه‌های پانک راک دهه ۱۹۸۰ و همین‌طور گروه سبک بلک متال بلک سبت تأثیر گرفته بود. ناواسلیک در سال ۲۰۰۱ در مصاحبه‌ای با رولینگ استون گفت که گروه در حین تور نواری را در ون‌شان پخش کرد که در یک طرف آلبومی از The Smithereens و در طرف دیگر هم آلبومی از گروه بلک متال Celtic Frost قرارداشت و خاطر نشان ترک که احتمالاً ترکیب این دو هم بی‌تأثیر نبوده است. هزینهٔ تهیه‌کردن آلبوم ضدعفونی ۶۰۶٫۱۷ دلار شد که توسط جیسون اورمن پرداخت شد. خود اورمن متعاقباً به عنوان یک گیتاریست دوم عضو گروه شد. هرچند که اورمن عملاً نواختن ترانه‌های آلبوم مشارکتی نکرده بود، اما نام او به عنوان یکی از نوازندگان بر روی آلبوم ضدعفونی نقش بست. بر طبق گفتٔ ناواسلیک، «می‌خواستیم او احساس کند گروه مثل خانه خودش است». دست قبل از انتشار آلبوم، نیروانا خواستار آن بود که قرارداش با ساب پاپ را تمدید کند که این اولین باری بود که گروهی این کار را انجام می‌داد.

به‌دنبال انتشار آلبوم ضدعفونی در ژوئن ۱۹۸۹، نیروانا عازم اولین تور خود شد و خودِ آلبوم هم در بین ایستگاه‌های رادیوییِ دانشگاهی پرطرف‌دار شد. به خاطر افزایش نارضایتی با اورمن در جریان برگذاری تور، نیروانا آخرین قرارهای خود را لغو کرد و به واشینگتن برگشت. هیچ‌کس در آن موقع به اورمن نگفت که او اخراج شده است، اورمن بعدها گفت که او آن موقع عملاً گروه را ترک کرد. هرچند که ساب پاپ آلبوم ضدعفونی را به اندازه دیگر آثار انتشار خود تبلیغ نکرد، این آلبوم فروش مداومی داشت و فروش اولیه آن ۴۰٫۰۰۰ نسخه بود. با این حال، کوبین به خاظر عدم تبلیغ از طرف ناشر، دلخور بود. در اواخر ۱۹۸۹، گروه یک EP به نام Blew به تهیه‌کنندگی Steve Fisk ضبط کردند.

کوبین در مصاحبه‌ای در اواخر ۱۹۸۹، اظهار داشت که گروه از نظر موسیقایی در حال تغییر است. او گفت که «ترانه‌هایِ ابتدایی بسیار پرخاش‌گرانه بودند … اما همان‌طور که زمان می‌گذرد ترانه‌ها هم عامه‌پسندتر و عامه‌پسندتر می‌شوند و من هم خوشحال و خوشحال‌تر می‌شوم. هم‌اکنون ترانه‌ها رایج به اختلافات در رابطه‌ها، مسائل احساسی با دیگر ادمها است». در آوریل ۱۹۹۰، گروه در Smart Studios در Madison, Wisconsin با تهیه‌کننده بوچ ویگ شروع به کار بر روی اثر بعدی کرد. در حین این جلسات، کوبین و ناواسلیک از نحوه نواختن درامز توسط چنینگ ناراحت بودند و چنینگ از اینکه در نوشتن ترانه‌ها همکاری نداشت ابزار ناخشنودی می‌کرد. همان‌طور که نوارهای دموی ضبظ‌شده با بوچ ویگ به طور قاچاقی در محافل موسیقی دست به دست می‌شد و توجه ناشرهای عمده را به سمت نیروانا جلب می‌کرد، چنینگ گروه را ترک کرد. در ژوئیه آن سال، گروه یک تک‌آهنگ به نام Sliver را با درامر گروه Mudhoney, Dan Peters ضبط کرد. نیروانا برای پر کردن جای خالی نوازنده درامز، از Dale Crover دعوت کرد تا در توری در سواحل غربی آمریکا که به همراه گروه Sonic Youth در آگوست همان سال برگزار می‌شد، با گروه همکاری کند.

گروه NIRVANA

موفقیت ناگهانی

نیروانا که از ساب پاپ سرخورده شده بود و جلسات ضبط Smart Studios هم علاقه‌ای در دل آن‌ها ایجاد نکرده بود، تصمیم گرفت به‌دنبال امضای قرارداد با یک ناشر عمده باشد، چرا که هیچ ناشر مستقلی این توانایی را نداشت تا نیروانا را ورای قراردادش با ساب پاپ بخرد. به‌دنبال توصیه‌های پیاپیِ کیم گوردون از گروه سانیک یوث، نیروانا در سال ۱۹۹۰ با دی‌جی‌سی رکوردز قرارداد امضا کرد. گروه متعاقباً مشغول ضبط کردن نخستین آلبومش با یک ناشر عمده شد که بی‌خیال نام داشت. چند تهیه‌کننده به گروه پیشنهاد شدند که گروه در نهایت همچنان خواستار بوچ ویگ بود. به جای اینکه مثل دفعه قبل در سال ۱۹۹۰ ترانه‌ها در استودیو Madison ویگ ضبط شود، تهیه آلبوم به Sound City Studios در Van Nuys, Los Angeles, California منتقل شد. برای دو ماه، گروه بر روی یکسری آهنگ گوناگون کار کرد. آهنگ‌هایی از جمله در شکوفایی و پرورش سال‌ها در اندوزهٔ گروه قرار داشتند و برخی دیگر از جمله “On a Plain” و “Stay Away” حتی تا میانه‌های فرایند ضبط هم هنوز اشعار ناقصی داشتند و تکمیل نشده بودند. پس از اینکه جلسات ضبط به اتمام رسید، ویگ و گروه شروع به میکس کردن آلبوم کردند. با این حال، وقت کافی برای جلسات ضبط وجود نداشت و نتیجه میکس‌ها هم از نظر گروه خوب از آب درنیامده بود. Andy Wallace، میکسر گروه Slayer دعوت شد تا میکس نهایی را انجام دهد. پس از انتشار آلبوم، اعضای گروه از صدای تیزی که میکسر به آلبوم داده بود، ابراز ناخشنودی کردند.

دی‌جی‌سی رکوردز در ابتدا امیدوار بود که ۲۵۰ هزار نسخه از آلبوم به فروش برسد که میزان فروش آلبوم Goo اثر Sonic Youth هم همین قدر بود. با این حال، اولین تک‌آهنگ آلبوم، بوی روح نوجوانی می‌دهد، خیلی سریع محبوب شد که بخشی از آن را مدیون پخش شدن موزیک ویدیوی آهنگ از MTV است. گروه که در اواخر ۱۹۹۱ در حال برگذاری تور در اروپا بود، دریافت که نمایش‌های آنها به شکل غیرمنتظرانه‌ای در حال فروش بیش از حد است، خدمهٔ تلویزیون تبدیل به پای ثابت کنسرت‌ها شده بودند و آهنگ بوی روح نوجوانی می‌دهد هم در همه جا از رادیو و تلویزیون پخش می‌شد. در کریسمس ۱۹۹۱، بی‌خیال هفته‌ای ۴۰۰٫۰۰۰ نسخه هر هر هفته در آمریکا می‌فروخت. در ژانویه ۱۹۹۲، آلبوم بی‌خیال به صدر جدول آلبوم‌های برتر بیلوبرد راه پیدا کرد و آلبوم خطرناک مایکل جکسون را به زیر کشید و علاوه بر آن، در بسیاری دیگر از جدول‌های بقیه کشورها هم به صدر جدول راه پیدا کرد. ماهی که آلبوم بی‌خیال به صدر جدول بیلبورد رفت، به تمجید از نیروانا پرداخت و اظهار داشت «نیروانا از جمله گروه‌های نادری است که همه چیز دارد، تحسین منتقدان، احترام در صنعت موسیقی، جذابیت در رادیو، بنیان دانشگاهی/آلترنیتیو استوار».

نیروانا با بهانه قرار دادن خستگی، تصمیم گرفت که یک تور دیگر در آمریکا برای تبلیغ آلبوم بی‌خیال برگزار نکند و در عوض ترجیح داد تا بعداً در همان سال، تنها تعدادی کنسرت بسنده کند. در مارس ۱۹۹۲، کوبین که ترانه‌نویس اصلی گروه بود، دنبال این بود که حق تألیف ترانه‌های گروه را دوباره سازماندهی کند (که تا این لحظه این حق تألیف بین کل اعضا به طور مساوی تقسیم شده بود) تا این حقیقت که که بیشتر آهنگ‌ها توسط کوبین نوشته شده‌اند، نمود بیشتری پیدا کند. گرول و ناواسلیک مخالفتی با درخواست کوبین نکردند، اما وقتیکه کوبین درخواست کرد که حق تألیف آهنگ‌های آلبوم بی‌خیال هم به نام او ثبت شود، تنش بین دو طرف آن قدر بالا گرفت که تا مرز منحل شدن گروه پیش رفت. پس از یک هفته تنش، کوبین در نهایت ۷۵ درصد حق تآلیف آهنگ‌های قدیمی را به نام خودش زد و این جور نارضایتی‌ها و احساسات بد همچنان پس از این واقعه بین اعضای گروه باقی ماند.

دی‌جی‌سی امیدوار بود که در اواخر ۱۹۹۲ آلبوم جدیدی توسط نیروانا آماده شود، از آنجا که کار بر روی انی آلبوم به آهستگی پیش می‌رفت، این شرکت انتشاراتی در عوض آلبوم Incesticide را در دسامبر ۱۹۹۲ منتشر کرد. آلبوم Incesticide با همکاری مشترک ساب پاپ و دی‌جی‌سی از تعدادی از آثار نایاب نیروانا تشکیل شده بود و قرار بود با انتشار این آلبوم، برخی از ترانه‌های نایاب نیروانا که پیش از آن تنها به صورت قاچاقی در دسترس بودند، با قیمت و کیفیتی بهتر در دسترس علاقه‌مندان قرار گیرند. از آنجا بی‌خیال که ۱۵ ماه پیش عرضه شده بود و در ان موقع چهارمین تک‌آهنگ، در شکوفایی هم از آن منتشر شده بود، باعث شد تا دی‌جی‌سی/گفن آلبوم Incesticide را خیلی تبلیغ نکند. این آلبوم در فوریه سال بعد گواهی طلا از طرف Recording Industry Association of America دریافت کرد.

گروه NIRVANA

در رحم، ماه‌های پایانی و مرگ کوبین

در فوریه ۱۹۹۳، نیروانا تک‌آهنگ Puss”/”Oh, the Guilt را به همراه گروه The Jesus Lizard از طریق یک ناشر مستقل به نام Touch & Go منتشر کرد. در همین اوقات، گروه استیو آلبینی، که در محفل موسیقی مستقل آمریکایی به شخصی پایبند به اصول و یک‌دنده مشهور بود، را استخدادم کرد تا سومین آلبوم خود را ضبط کند. هرچند که گمانه‌زنی‌هایی وجود دارد که گروه به این خاطر آلبینی را به خاطر اعتبار زیرزمینی‌اش استخدام کرد، کوبین تأکید داشت که صدایی که از تهیه‌کنندگی آلبینی حاصل می‌شود همان صدایی است که او دوست داشته نیروانا همیشه آن را داشته باشد: یک اثر «طبیعی» بدون وجود حقه‌های استودیویی. نیروانا در فوریه آن سال به Pachyderm Studio در Cannon Falls, Minnesota رفت تا آلبوم را ضبط کند. جلسات ضبط با آلبینی پربار و سریع بودند و آلبوم در مدت دو هفته با هزینه‌ای برابر با $۲۵٬۰۰۰ ضبط و میکس شد.

چند هفته پس از تمام شدن جلسات ضبط، در نشریات Chicago Tribune و Newsweek خبرهایی منتشر شد که دی‌جی‌سی گفته است این آلبوم «غیرقابل انتشار» است. در نتیجه، طرفداران گروه این طور پنداشتند که دیدگاه خلاقانه گروه ممکن است توسط ناشر به خطر افتاده باشد و ناشر در آثار گروه دخالت کرده باشد. در حالی که خبرهای مربوط به اینکه دی‌جی‌سی آلبوم را پس زده حقیقت نداشتند، گروه از برخی جهات از میکس آلبینی ناراضی بودند، خصوصاً آن‌ها فکر می‌کردند که صطوح بیس خیلی پایین است و کوبین احساس می‌کرد که Heart-Shaped Box و All Apologies «بی‌نظیر» از آب درنیامده‌اند. Scott Litt که مدت زیادی تهیه‌کننده گروه R.E.M. بود، فراخوانده شد تا در کار رمیکس کردن آن دو ترانه کمک کند و کوبین هم کمی آهنگ و آواز بیشتر به آنها اضافه کرد.

آلبوم در رحم در سپتامبر ۱۹۹۳ در جدول بیلبورد ۲۰۰ به جایگاه اول دست یافت. Christopher John Farley از Time در نقد و بررسی این آلبوم نوشت که «با وجود ترس‌هایی که طرفداران موسیقی آلترنیتیو داشتند، نیروانا هنوز از گروه‌های باب روز موسیقی محسوب می‌شود، چه بسا که این آلبوم جدید ممکن است یک بار دیگر کاری کند که دیگر هنرمندان هم راه نیروانا را بروند» در رحم ۳٫۵ میلیون نسخه تنها در ایالات متحده فروخت. در ماه اکتبر، توری را در ایالات متحده آغاز کرد. برای این تور، نیروانا پت اسْمیر ار گروه پانک راک Germs را به عنوان یک گیتاریس دوم استخدام کرد. در نوامبر ۱۹۹۳، نیروانا یک اجرای زنده برای برنامه تلویزیونی MTV Unplugged ضبط کرد. در این اجرا که علاوه بر اجزای ثابت گروه، اسْمیر به عنوان گیتاریست دوم و Lori Goldston به عنوان نوازندهٔ ویولن سل حضور داشتند، گروه به جای نواختن ترانه‌های محبوب خود، ترانه‌های کمتر شناخته‌شده خود را اجرا کرد و همچنین ترانه‌هایی از دیگر هنرمندان را هم بازخوانی کرد. گروه که سه آهنگ از گروه Meat Puppets را بازخوانی کرد، همچنین از Cris و Curt Kirkwood از اعضای همین گروه دعوت به عمل آورد تا به گروه پیوسته و در اجرای این سه ترانه همکاری کنند.

در اوایل سال ۱۹۹۴، گروه یک تور اروپایی را آغاز کرد. آخرین کنسرت نیروانا در ۱ مارس در مونیخ آلمان صورت پذیرفت. در صبح روز ۴ مارس در رم، همسر کوبین، کورتنی لاو، کوبین را در اتاق هتلشان به صورت بی‌هوش پیدا کرد که با شتاب به بیمارستان رسانده شد. یک دکتر از همان بیمارستان در یک کنفرانس مطبوعاتی گفت که کوبین تحت تأثیر ترکیبی از Rohypnol طبی و الکل قرار داشته است. مابقی آن تور کنسل شد. در هفته‌های متعاقب، کوبین مجدداً به هروئین اعتیاد پیدا کرد. مداخله‌ای انجام شد و کوبین قانع شد که برای بازپروری مواد اعتیادش به مواد مخدر بستری شود. کوبین که هنوز یک هفته نشده بود که در مرکز بازپروری بود، از دیوار ساختمان بالا رفت و با هواپیما به سیاتل برگشت. یک هفته بعد از آن، در روز جمه ۸ آوریل ۱۹۹۴، کوبین در خانه‌اش به صورت مرده یافت شد. به نظر می‌رسید که کوبین با استفاده از یک شاتگان به سر خود شلیک کرده و خودکشی کرده باشد.

گروه NIRVANA

جوایز و افتخارات

از زمان منحل شدن نیروانا تا کنون، این گروه جوایز و افتخارات بسیاری کسب کرده و مکرراً از این گروه به عنوان یکی از بزرگ‌ترین هنرمندان موسیقی در همهٔ زمان‌ها یاد می‌شود. در سال ۲۰۰۳، نیروانا به Mojo Hall of Fame 100 وارد شد. گروه همچنین در سال ۲۰۰۴ نامزد ورود به UK Music Hall of Fame به عنوان «برترین هنرمند دهه ۱۹۹۰» بود. نشریه رولینگ استون در سال ۲۰۰۴ نیروانا را در فهرست «۱۰۰ هنرمند برتر همه دوران‌ها» در جایگاه ۲۷ قرار داد و بعدها در سال ۲۰۱۱ که لیست را بروز کرد، نیروانا را در جایگاه ۳۰ قرار داد. در سال ۲۰۰۳، نویسنده این نشریه، David Fricke، کرت کوبین را در جایگاه ۱۲ برترین نوازندگان گیتار همهٔ دوران‌ها قرار داد. رولینگ استون بعدها در سال ۲۰۰۸، کوبین را ۴۵امین خواننده بزرگ و بعد در سال ۲۰۱۱، او را ۷۳ومین گیتاریست همه دوران‌ها نام نهاد. VH1 در سال ۱۹۹۸، نیروانا را ۴۲ومین هنرمند برتر راک اند رول معرفی کرد و سپس در سال ۲۰۰۰، این گروه را هفتمین هنرمند هارد راک و در نهایت در سال ۲۰۱۰، این گروه را چهاردهمین هنرمند برتر همه دوران‌ها نام نهاد.

همچنین نیروانا به عنوان یک گروه تأثیرگذار در عرصه موسیقی هم شناخته می‌شود. از آلبوم بی‌خیال و آهنگ بوی روح نوجوانی می‌دهد مکرراً به عنوان یکی برترین آلبوم‌ها و برترین ترانه‌های همه دوران‌ها یاد می‌شود. تالار مشاهیر راک اند رول هم دو تا از آثار نیروانا، بوی روح نوجوانی می‌دهد و سراسر عذرخواهی را در فهرست «ترانه‌هایی که راک اند رول را شکل دادند» قرار داده است. این موزه همچنین در سال ۲۰۰۷، آلبوم بی‌خیال ر در جایگاه دهم در فهرست «۲۰۰ آلبوم سرنوشت‌ساز همهٔ دوران‌ها» قرار داده است. در سال ۲۰۰۵، Library of Congress آلبوم بی‌خیال را به National Recording Registry اضافه کرد که این مجموعه، حاوی «آثاری از قرن بیستم است که از نظر فرهنگی، تاریخی و زیبایی‌شناسی» با اهمیت هستند. در سال ۲۰۱۱، چهار تا از ترانه‌های نیروانا در فهرست ۵۰۰ ترانه برتر همهٔ دوران‌ها قرار گرفتند که ترانهٔ بوی روح نوجوانی می‌دهد جایگاه نهم را به خود اختصاص داده بود. سه تا از آلبوم‌های گروه در فهرستی که توسط همین نشریه در سال ۲۰۱۲ تحت عنوان «۵۰۰ آلبوم برتر همه دوران‌ها» منتشر شده بود، قرار داشتند که آلبوم بی‌خیال جایگاه ۱۷ را به خود اختصاص داده بود. همان سه آلبوم در سال ۲۰۱۱ در فهرستی توسط همین نشریه رولینگ استون تحت عنوان «۱۰۰ آلبوم برتر دههٔ ۱۹۹۰» قرار داشتند که آلبوم بی‌خیال جایگاه ۱ را به خود اختصاص داده بود و به عنوان برترین آلبوم دههٔ ۹۰ برگزیده شده بود. نشریه Time هم در سال ۲۰۰۶ آلبوم Nevermind را در فهرست «The All-TIME 100 Albums» قرار داده بود و ان را بهترین آلبوم دههٔ ۱۹۹۰ خوانده بود. در سال ۲۰۱۱، همین نشریه ترانهٔ بوی روح نوجوانی می‌دهد را در فهرست The All-TIME 100 Songs قرار داد و ترانهٔ حعبه قلبی شکل را هم در فهرست The 30 All-TIME Best Music Videos قرار داده بود.

نیروانا یکی از پرفروش‌ترین گروه‌های موسیقی همهٔ دوران‌ها است و تاکنون ۷۵ میلیون نسخه از آثار این گروه در سرتاسر دنیا به فروش رفته است. بیش از ۲۵ میلون نسخه از این آثار از RIAA گواهی دریافت کرده‌اند. این گروه، هشتادمین هنرمند موسیقی پرفروش در ایالات متحده است. دو تا از آلبوم‌های استودیویی گروه و دو تا از آلبوم‌های زنده گروه به جایگاه اول در جدول بیلبورد ۲۰۰ دست یافته‌اند. آلبوم‌های نیروانا تا کنون یک گواهی الماس، سه گواهی چندپلاتینی، هفت گواهی پلاتین و یک گواهی طلا از طرف RIAA دریافت کرده‌اند. همچنین از طرف BPI در بریتانیا هم، چهار گواهی چند پلاتینی، چهار گواهی پلاتین، دو گواهی طلا و یک گواهی نقره دریافت کرده است. آلبوم بی‌خیال موفق‌ترین آلبوم گروه بود که بیش از ۳۰ میلون نسخه از آن در سرتاسر دنیا به فروش رسید و یکی از پرفروش‌ترین آلبوم‌های موسیقی است که تا کنون عرضه شده است. موفق‌ترین ترانهٔ آن‌ها، بوی روح نوجوانی می‌دهد، در بین پرفروش‌ترین تک‌آهنگ‌های همه دوران‌ها قرار دارد و ۸ میلیون نسخه از ان تا کنون به فروش رفته است.

دانلود فول آلبوم

12 نوامبر 17
بدون دیدگاه
19 بازدید
دانلود

گروه NickelBack

0
گروه Nickelback

گروه Nickelback

نیکل بک Nickelback یک گروه موسیقی راک، اهل کشور کاناداست که در سال 1995 در آلبرتا Alberta، با حضور Chad Kroeger ، Mike Kroeger و Ryan Vikedal شکل گرفت.
هر چند بنیان گذاران این گروه از آلبرتا، شهر کوچکی در شرق کلگری Calgary کانادا برخاستند، در حال حاضر در ونکوور Vancouver شهری در جنوب غربی بریتیش کلمبیای کانادا British Columbia ساکن هستند. نام این گروه برگرفته از نیکل nickel ، سکه پنج سنتی کانادایی است که برادر Mike Kroeger در کافی شاپی که در آن مشغول کار بود، معمولا به عنوان بقیه پول به مشتریان بر می گرداند و همواره این عبارت را به کار می برد : ” Here’s your nickel back ” به معنای “این هم سکه پنج سنتی، بقیه پول شما”.
نیکل بک در ابتدا با حمایت قانون Cancon – قانونی که بر طبق آن هر گروهی جهت ورود به عرصه حرفه ای موسیقی کانادا، لازم است درصد مشخصی از آهنگ هایش از رادیوی سراسری این کشور پخش شده باشد- کارخود را آغاز نمود. آهنگ “Leader of Men ” اولین موفقیت این گروه بود که متعاقب آن آلبوم Silver Side Up را منتشر نمودند. آهنگ “How You Remind Me” از این آلبوم به عنوان محبوب ترین آهنگ سال 2002 برگزیده شد و نیکل بک را به اوج شهرت رساند. پس از آن، تا به امروز کلیه آلبوم های این گروه با موفقیت چشمگیری مواجه شده است.

گروه Nickelback

آهنگ “Photograph” نیکل بک نیز کاندید دریافت جایزه بهترین آهنگ سال در Juno Awards سال 2006 بود.

در ماههای مه و ژوئن سال 2006، نیکل بک با بون جووی Bon Jovi ، در برگزاری بخش اروپایی تور Have A Nice Day Tour همکاری نمود که طی آن در کشورهایی چون آلمان، جمهوری ایرلند، هلند، اتریش، سوئیس و نهایتا نیز انگلستان به اجرای کنسرت پرداختند.

آخرین آلبوم این گروه، با کاندید شدن در شاخه های : محبوب ترین گروه راک، بهترین آلبوم پاپ – راک و بهترین گروه آلترناتیو، در رده های بالای جدول کاندیدای سی و چهارمین دوره American Music Awards که در 21 نوامبر سال 2006 برگزار شد، قرار گرفت و توانست جایزه بهترین آلبوم پاپ – راک را به خود اختصاص دهد. در 15 نوامبر سال 2006 مقارن با سی و دومین سالروز تولد Chad، نیز نیکل بک در جشنواره World Music Award جایزه بهترین گروه راک را به خود اختصاص داد.
در حال حاضر اعضای نیکل بک در حال تهیه و تدارک ششمین آلبوم خود به سر می برند که طبق برنامه قرار است در اواخر سال 2007 یا اوایل 2008 روانه بازار شود و تا کنون هیچگونه اطلاعاتی در مورد جزئیات این آلبوم منتشر نشده است.

گروه Nickelback

پنج آلبوم این گروه تا به امروز عبارتند از : Curb که ماحصل کار نیکل بک طی سالهای 1996/2002 است، The State در سال 2000، Silver Side Up در 2001، The Long Road در 2003 و All The Right Reasons در سال 2005. Brandon Kroeger نوازنده درام در سالهای 1996 و 1997 با گروه نیکل بک همکاری داشت، پس از او Ryan Vikedal از سال 2000 تا سال 2005 به عنوان نوازنده در این گروه فعالیت می کرد. در حال حاضر نیز اعضای گروه عبارتند از : Chad Kroeger خواننده اصلی و نوازنده گیتار دوم ، Ryan Peake نوازنده اصلی گیتار و خواننده دوم گروه، Mike Kroeger نوازنده گیتار، Daniel Adair نوازنده درام و پرکاشن.
آهنگ “How You Remind Me” از سومین آلبوم این گروه که “Silver Side Up” نام داشت، توانست در رده اول محبوب ترین آهنگ های کانادایی قرار گیرد و همزمان آهنگ برتر Billboard Hot 100 ، چارت هفتگی مجله آمریکایی مشهور”بیلبورد” شد.

گروه Nickelback

این موفقیت که اولین بار نصیب گروه موسیقی کانادایی “The Guess Who” در آلبوم “American Woman” شده بود، برای دومین بار توسط گروه نیکل بک تکرار شد.
از میان جوایز معتبری که این گروه تا کنون موفق به دریافت آنها شده می توان به : نه جایزه از Juno Awards، بزرگترین جشنواره موسیقی کشور کانادا، یک جایزه American Music Award ، جایزه MTV Video Music Award برای آهنگی در فیلم “قهرمان Hero ” و جایزه World Music Award برای پرفروش ترین آلبوم راک، اشاره نمود. نیکل بک علاوه بر موارد فوق که با دریافت جایزه همراه بود، در رشته های متعدد دیگری از جشنواره های مذکور نیز در لیست کاندیدها قرار داشته است. در چهارم دسامبر سال 2006 این گروه با کسب سه جایزه از پنج مورد کاندید شده در Billboard Music Awards ، موفقیت خود را مجددا تکرار نمود.

آخرین آلبوم این گروه با نام All the Right Reasons تا کنون بیش از 4.8 میلیون نسخه در سراسر آمریکا و بیش از 7 میلیون نسخه در سراسر جهان به فروش رسیده است.

دانلود فول آلبوم

09 نوامبر 17
بدون دیدگاه
12 بازدید
دانلود

گروه Led Zeppelin

0
گروه Led Zeppelin

گروه Led Zeppelin

لد زپلین (به انگلیسی: Led Zeppelin) یک گروه موسیقی راک اهل انگلستان بود که در سال ۱۹۶۸ در لندن تأسیس شد. این گروه از جیمی پیج (گیتاریستگروه)، رابرت پلنت (خوانندهٔ گروه)، جان پل جونز (نوازندهٔ گیتار بیس) و جان بونام (نوازندهٔ درامز) تشکیل شده بود. صدای سنگین درام و گیتار ، آواز و اشعار ساختار شکن در اولین آثار که ریشه در بلوز داشت و نوآوری بزرگ به حساب می آمد ، موجب شده تا از آن‌ها به عنوان پیشوای سبک هوی متال و بزرگترین گروه هارد راک تاریخ یاد شود، هرچند که سبک موسیقی منحصر به فرد آن‌ها، تحت تأثیر سبک‌های گوناگونی از جمله موسیقی فولک قرار داشته است.

این گروه که در ابتدا New Yardbirds نام داشت، قراردادی را با آتلانتیک رکوردز امضا کرد که از نظر هنری، آزادی عمل زیادی را به آن‌ها می‌داد. هرچند که گروه به دلیل موسیقی سنگین خود که تا آن زمان بی سابقه بود در اوایل نتوانست نظر منتقدان را به خود جلب کند، اما با آلبوم‌هایی مانند لد زپلین (۱۹۶۹)، لد زپلین دو(۱۹۶۹)، لد زپلین سه (۱۹۷۰)، آلبوم چهارم آن‌ها که بی‌نام بود، خانه‌های الهی (۱۹۷۳) و فیزیکال گرافیتی، موفقیت‌های تجاری زیادی را کسب کرد. چهارمین آلبوم آن‌ها، ترانه‌ای به نام پلکانی به سوی بهشت دارد که از جمله محبوب‌ترین و تأثیرگذارترین ترانه‌ها در تاریخ موسیقی راک است و به محبوب شدن گروه کمک بسیاری کرد.

پس از اینکه جان بونام، درامر گروه، در سال ۱۹۸۰ در اثر مصرف الکل جان سپرد، گروه منحل شده و به کار خود پایان داد. از آن هنگام تا کنون، اعضای زنده گروه گاهی اوقات با هم با همکاری کرده‌اند. موفق‌ترین بازدیدار آن‌ها در سال ۲۰۰۷ در کنسرت بزرگداشت Ahmet Ertegun در لندن بود که جیسون بونام، فرزند جان بونام، جای پدرش را در نقش نوازنده درامز گرفت.این کنسرت با 20 میلیون درخواست بلیط پر تقاضا ترین کنسرت تاریخ موسیقی لقب گرفت.

گروه لد زپلین به صورت گسترده‌ای به عنوان یکی از موفق‌ترین، نوآورانه‌ترین و تأثیرگزارترین گروه‌های تاریخ شناخته می‌شود. آن‌ها یکی از پرفروش‌ترین گروه‌ها در تاریخ هستند و آثار آن‌ها ۳۰۰ میلیون نسخه در کل دنیا فروش داشته است. ۱۱۱٫۵ میلون از فروش آن‌ها دارای گواهی از RIAA است و آن‌ها دومین گروه پرفروش در ایالات متحده هستند. لد زپلین تنها گروه در تاریخ موسیقی است که هر 9 البوم آن در تاپ تن بیلبورد امریکا و چارت بریتانیا جای گرفتند در حالیکه شش البوم در جایگاه نخست قرار گرفتند. مجله رولینگ استون آن‌ها را «سنگین‌ترین گروه همهٔ دوران‌ها»، «بزرگ‌ترین گروه دهه ۱۹۷۰ میلادی»، و «یکی از گروه‌های جاودان در تاریخ موسیقی راک» توصیف کرده است. آن‌ها در سال ۱۹۹۵ به تالار مشاهیر راک اند رول راه یافتند. در بیوگرافی که توسط موزه در مورد گروه نوشته شده آمده است که آن‌ها «تأثیرگذارترین گروه دهه ۱۹۷۰ بودند، مثل بیتلز که در دهه ۱۹۶۰ اینگونه عنوانی را داشت».

گروه Led Zeppelin

تشکیل

در سال ۱۹۶۶، جیمی پیج که یک گیتاریست خورده‌کار در لندن بود، به گروه د یاردبیردز پیوست و جای Paul Samwell-Smith را در نقش نوازندهٔ گیتار بیس گرفت. گروه The Yardbirds، یک گروه راک بود که موسیقی آن‌ها از سبک بلوز تأثیر پذیرفته بود. پیج خیلی زود از بیس به گیتار سوئیچ کرد و به همراه Jeff Beck، یک تیم گیتار لید دونفره را تشکیل دادند. پس از اینکه بک در اکتبر ۱۹۶۶ از گروه خارج شد، the Yardbirds که از برگذاری تور پی در پی خسته شده بود، کم‌کم داشت به کار خود پایان می‌داد. پیج تلاش می‌کرد تا یک سوپرگروپ تشکیل دهد که اعضای آن را خودش و بک در نقش نوازنده گیتار، John Entwistle و Keith Moon از گروه د وو در نقش نوازنده باس و درامز تشکیل می‌دادند. Steve Winwood و Steve Marriott هم برای نقش خوانندگی در نظر گرفته شده بودند. این گروه هیچگاه تشکیل نشد، هرچند که پیج، بک و مون ترانه‌ای را با هم در سال ۱۹۹۶ به نام Beck’s Bolero ضبط کردند. این ترانه در جلسه‌ای ضبط شد که نوازندهٔ کیبورد و بیس، John Paul Jones هم در آن حضور داشت.

گروه The Yardbirds آخرین کنسرت خود را در July 1968 در Luton College of Technology در Bedfordshire انجام داد. آن‌ها هنوز قول برگزاری چند کنسرت را در Scandinavia داده بودند. در نتیجه Jim McCarty که نوازنده درامز بود و Keith Relf که خواننده بود، به پیج و Chris Dreja (نوازندهٔ بیس) اجازه دادند تا از نام «the Yardbirds» برای برگذاری این کنسرت‌ها استفاده کنند تا گروه بتواند کنسرت‌هایی که تعهد داده بودند را اجرا کند. Page و Dreja شروع به تشکیل یک تیم جدید با هم کردند. انتخاب اول پیج برای نقش خوانندگی، Terry Reid بود، اما Reid این پیشنهاد را قبول نکرد و در برابر رابرت پلنت را پیشنهاد کرد. پلنت خواننده گروه Band of Joy و Hobbstweedle بود. پلنت در نهایت این پیشنهاد را قبول کرد و جان بونام که درامر سابق گروه Band of Joy بود را هم به عنوان نوازنده درامز پیشنهاد کرد. پس از اینکه Dreja پروژه را ترک کرد و به حرفهٔ عکاسی روی آورد، جونز بنا به پیشنهاد همسرش، درخواست گرفتن جای خالی او را کرد. Dreja بعدها عکسی را که بر روی جلد اولین آلبوم لپ زپلین نقش بسته بود را عکاسی کرد. Page جونز را از قبل می‌شناخت، چون هر دوی آن‌ها یک موسیقی‌دان خورده‌کار بودند و موافقت کرد که جونز به عنوان اخرین عضو گروه، وارد گروه شود.

چهار عضو گروه اولین بار در اتاقی زیر یک مغازه فروش آهنگ در Gerrard Street در لندن با هم به نواختن پرداختند. پیج پیشنهاد کرد که آن‌ها Train Kept A-Rollin’ را بنوازند، ترانه‌ای که اصالتاً در سبک jump blues بود که Johnny Burnette یک نسخه در سبک rockabilly از آن را به محبوبیت رسانده بود و Yardbirds هم این نسخه را بازخوانی کرده بود. جونز به یاد می‌آورد که «به محض اینکه نواختن جان بونام را شنیدم، … می‌دانستم که این ترانه بی‌نظیر خواهد بود … ما بلافاصله به عنوان یک تیم همدیگر را در آغوش گرفتیم». پیش از رفتن به Scandinavia، گروه در یکی از جلسات ضبط یکی از آلبوم‌های P.J. Proby به نام Three Week Hero شرکت کرد. یکی از ترانه‌های این آلبوم به نام Jim’s Blues، که پلنت در آن harmonica می‌نوازد، اولین ترانه استودیویی بود که تمام چهار عضو گروه لد زپلین در آن حضور داشتند.

گروه تور Scandinavian را تحت عنوان New Yardbirds برگزار کرد. اولین باری که گروه در حضور تماشاگران به صورت زنده برنامه اجرا می‌کرد، در Gladsaxe Teen Clubs در Gladsaxe دانمارک در تاریخ ۷ سپتامبر ۱۹۶۸ بود. بعدها در آن ماه، آن‌ها شروع به ضبط کردن نخستین آلبوم خود کردند که این آلبوم بر اساس آثار زنده آن‌ها تهیه می‌شد. آلبوم در ظرف نه روز تهیه و میکس شد و خود پیج هزینه‌ها را پرداخت کرد. پس از تکمیل شدن آلبوم، Dreja نامه‌ای به آن‌ها نوشت وآن‌ها را مجبور کرد که نام گروهشان را تغییر دهند. او در این نامه اظهار داشت که پیج تنها کسی است که اجازه استفاده از نام New Yardbirds را برای تورهای Scandinavian دارد.

روایتی که در مورد چگونگی انتخاب «Led Zeppelin» به عنوان نام گروه نقل می‌شود این است که Moon و Entwistle پیشنهاد تشکیل یک سوپرگروپ با Page و Beck را دادند که مثل یک «lead balloon» پایین می‌آید (اصطلاحی که در موقع پیش آمدن نتایج فاجعه‌آمیز به کار می‌رود). گروه بر طبق پیشنهاد Peter Grant، مدیر برنامه‌های گروه، حرف «a» را از کلمه lead حذف کرد تا کسانی که با اصطلاح ناآشنا بودند، ندانسته آن را leed تلفظ نکنند. کلمه balloon هم با کلمه zeppelin جایگزین شد. کلمه‌ای که بر طبق گفته Keith Shadwick، یک روزنامه‌نگار موسیقی، «ترکیب کاملی از سنگینی و سبکی، اشتعال و ظرافت» را به یاد پیج می‌آورد.

گرنت در نوامبر ۱۹۶۸ یک قرارداد ۱۴۳٫۰۰۰ دلاری با آتلانتیک رکوردز دست و پا کرد که در آن زمان بزرگ‌ترین قراردادی بود که یک گروه نوپا به نوبهٔ خود می‌بست. آتلانتیک ناشری بود که بیشتر با هنرمندانی در سبک‌های بلوز، سول و جاز همکاری می‌کرد، اما بعدها در اواخر دهه ۱۹۶۰ آن‌ها شروع به همکاری با هنرمندان پراگرسیو راک بریتانیایی کردند. مدیران این شرکت بدون اینکه حتی لد زپلین را ببینند، با آن‌ها قرارداد امضا کردند. تحت شرایط قرارداد امضا شده، گروه این اختیار را داشت که کی آلبوم‌هایش را منتشر کند و تورهایش را برگزار کند و همچنین گروه حرف آخر را درباره محتوا و طراحی هر آلبوم می‌زند. آن‌ها همچنین تصمیم می‌گرفتند که هر اثر انتشاری چگونه تبلیغ شود و کدام ترانه را به صورت تک‌آهنگ انتخاب کنند. آن‌ها شرکت مخصوص به خودشان، Superhype را افتتاح کردند که تمام حقوق مربوط به انتشار را اداره می‌کرد.

گروه Led Zeppelin

سال‌ها اولیه: ۱۹۶۸-۱۹۷۰

گروه در ۴ اکتبر ۱۹۶۸ شروع به برگزاری نخستین تورش را در بریتانیا کرد. در آن موقع گروه هنوز تحت عنوان New Yardbirds فعالیت می‌کرد. آن‌ها اولین نمایش خود تحت عنوان لد زپلین را در ۲۵ اکتبر در University of Surrey در Battersea برگزار کردند. مدیر برنامهٔ این تور، Richard Cole، که نقش عمده‌ای را در زندگی توری لد زپلین بر عهده می‌گرفت، اولین تور گروه در آمریکای شمالی را در پایان همان سال سازماندهی کرد. اولین نمایش در ۲۶ دسامبر ۱۹۶۸ در دنور برگزار شد و پس از آن هم نمایش دیگری در West Coast برگزار شد. پس از آن گروه به کالیفرنیا رفت تا در لس آنجلس و سان فرانسیسکو به اجرای برنامه بپردازد. اولین آلبوم آن‌ها، لد زپلین، در حین برگزاری تور آن‌ها در تاریخ ۱۲ ژانویه ۱۹۶۹ در آمریکای شمالی منتشر شد و رتبه ۱۰ را در جدول بیلبورد ۲۰۰ بدست آورد. این آلبوم در ۳۱ مارس در بریتانیا هم منتشر شد که رتبه ۶ را بدست آورد. بنابر گفتهٔ Steve Erlewine، گیتار ریف‌های خاطره‌انگیز آلبوم، ریتم‌های غرش‌کنان، سایکدلیک بلوز، شیک بودن، بلوز شافل‌ها، و اشاره‌هایی به فولکلور انگلیسی، این آلبوم را «چرخشگاهی در تکامل هارد راک و هوی متال» ساخته است.

لد زپلین در اولین سالش، چهار تور در ایالات متحده و چهار تور در بریتانیا برگزار کرد و دومین آلبوم استودیویی خود تحت عنوان لد زپلین دو را منتشر کرد. این آلبوم که تقریباً به طور کامل در سفر در استودیوهای مختلفی در امریکای شمالی ضبط شده است، از نظر تجاری حتی از آلبوم اول گروه هم موفق‌تر بود و در جداول بریتانیا و ایالات متحده به رتبه نخست رسید. این آلبوم سبک موسیقایی بلوز-راک که در آلبوم اول گروه پا گرفته بود را بیشتر توسعه داد و اثری با یک صدای «سنگین و سخت، رک و راست» را ایجاد کرد که بسیار تأثیرگذار بود و بارها مورد تقلید دیگران قرار گرفت. Steve Waksman این طور در مورد آلبوم نظر داد که لد زپلین دو «نقطه آغازینی بود که موسیقی هوی متال از انجا سرچشمه می‌گرفت».

گروه به آلبوم‌های خود به چشم آثاری غیرقابل جداسازی از یکدیگر نگاه می‌کرد و دوست نداشت تا آن‌ها ازنو ویرایش شوند تا به صورت تک‌آهنگ منتشر شوند. با این حال، بدون رضایت گروه، تعدادی ترانه به صورت تک‌آهنگ منتشر شد، به ویژه در آمریکا. در سال ۱۹۶۹، یک نسخه ویرایش شده از ترانهٔ یک عالمه عشق از دومین آلبوم گروه، به صورت تک‌آهنگ در ایالات متحده منتشر شد. این ترانه در ژانویه ۱۹۷۰ در جدول بیلبورد در رتبه چهار قرار گرفت و بیش از یک میلیون نسخه از آن به فروش رفت که به محبوبیت گروه کمک کرد. گروه همچنین به طور فزاینده‌ای از حضور در برنامه‌های تلویزیونی پرهیز می‌کرد و اینطور می‌گفت که ترجیح می‌دهد طرفدارانش آن‌ها را در کنسرت‌های زنده ببینند و صدایشان را بشنوند.

بدنبال انتشار دومین آلبوم گروه، گروه چند تور دیگر هم در ایالات متحده برگزار کرد.آن‌ها در ابتدا در کلوب‌ها و تالارهای رقص برنامه اجرا می‌کردند و سپس همان‌گونه که محبوبیتشان افزایش می‌یافت، در مکان‌های بزرگ‌تری به اجرای برنامه می‌پرداختند. برخی از اولین کنسرت‌های لد زپلین بیش از چهار ساعت طول می‌کشید که در این کنسرت‌ها نسخه‌های زنده طولانی‌تر شده و سرهم‌بندی شده‌ای از آثارشان نواخته می‌شد. بسیاری از این نمایش‌ها به صورت قاچاقی ضبط شده‌اند. در همین دورهٔ فشرده برگزاری تور بود که گروه به خاطر ریخت و پاش بیرون از صحنه، اوازه کسب کرد. برای نمونه این ریخت و پاش‌ها و ولخرجی‌ها، می‌توان به شارپ ایپزود اشاره کرد که در ۲۸ ژولای ۱۹۶۹ در سیاتل در Edgewater Inn برگزار شد.

در سال ۱۹۷۰، پیج و پلنت به Bron-Yr-Aur، کلبه‌ای دور افتاده در ولز رفتند تا کار بر روی سومین آلبوم خود را آغاز کنند که لد زپلین سه نام داشت. این آلبوم بیشتر آکوستیک بود و تأثیر شگرفی از موسیقی فولک و سلتیک پذیرفته بود که همه‌فن حریفی گروه را نشان می‌داد. تأثیر زیاد صدای آکوستیک در آلبوم در ابتدا واکنش‌های مختلفی را برانگیخت که طرفداران و منتقدان، در ابتدا سوپرایز شده بودند، چرا که دو آلبوم اولیه بیشتر الکتریکی بودند و این باعث شد به دشمنی که بین گروه و مطبوعات موسیقی بود، بیشتر دامن زده شود. این آلبوم در جداول بریتانیا و ایالات متحده به رتبه اول رسید، اما در بین پنج آلبوم گروه، این آلبوم مدت کمتری را در جدول باقی ماند. آهنگ ابتدایی آلبوم که Immigrant Song نام دارد، برخلاف خواسته گروه، در نوامبر ۱۹۷۰ در ایالات متحده به صورت تک‌آهنگ منتشر شد و جز ۲۰ ترانه برتر در جدول بیلبورد شد.

گروه Led Zeppelin

«برجسته‌ترین گروه موسیقی دنیا»: ۱۹۷۱-۱۹۷۵

در دهه ۱۹۷۰ لد زپلین به موفقیت‌های تجاری و منقدانه جدیدی دست یافت که آن را تبدیل به یکی از تأثیرگذارترین گروه‌های موسیقی آن زمانه کرد و موفقیت‌های پیشین آن‌ها را تحت‌الشعاع قرار داد. اعضای گروه هم شروع به پوشیدن لباس‌های پرنقش و نگار و تجملی کردند و تصویر گروه در میان توده مردم تغییر کرد. لد زپلین از یک جت مسافربری شخصی که یک Boeing 720 بود (با نام مستعار the Starship) استفاده می‌کرد، تمامی بخش‌های هتل‌ها را برای خود اجاره می‌کرد (از جمله Continental Hyatt House در لس آنجلس در فرهنگ عامه تحت عنوان «خانه معرکه» شناخته می‌شود) و تعدادی داستان شایع در مورد هرزگی و خوشگذارنی آن‌ها می‌پیچید. یکی از این داستان‌ها در مورد جان بونام بود که گفته می‌شد یک موتورسیکلت را در یک طبقه اجاره‌ای از ساختمان Riot House می‌رانده است، یک داستان دیگر هم در مورد تخریب اتاقی در توکیو هیلتون بود که منجر شد گروه برای همیشه از طرف آن موسسه بن شود. هرچند که لد زپلین برای خراب کردن سوییت‌های هتل و پرتاب کردن تلویزیون‌ها به بیرون از پنجره مشهور شده بود، برخی در این باره گفته‌اند که در این داستان‌ها کمی گزافه‌گویی شده است. روزنامه‌نگار موسیقی، Chris Welch، خیال می‌کند که «سفرهای لد زپلین حرف و حدیث‌های فراوانی را به بار آورده است، اما اینکه آن‌ها به طور پیوسته در حال شهوت‌رانی و خرابکاری و نابه سامانی بوده‌اند، یک داستان ساختگی است».

لد زپلین در ۸ نوامبر ۱۹۷۱ چهارمین آلبوم خود را روانه بازار کرد. در پاسخ به واکنش‌هایی که گروه از طرف منتقدین دریافت کرده بود، خصوصاً پس از انتشار آلبوم لد زپلین سه، گروه تصمیم گرفت آلبوم چهارم را به صورت بی‌نام عرضه کند، هرچند که این آلبوم به شکل گسترده‌ای تحت عنوان‌های لد زپلین چهار، بی‌نام، چهار یا به خاطر داشتن چهار نمادی که بر روی آلبوم نقش بسته بود، به نام‌های چهار نماد، زوسو و رونز معروف شد. این آلبوم علاوه بر عدم داشتن یک عنوان، نام گروه بر روی پوستر اصلی آلبوم هم نوشته نشده بود. چرا که گروه می‌خواست ناشناس باشد و خود آلبوم هم به آسانی توسط مطبوعات رده‌بندی نشود. از آلبوم لد زپلین چهار حدود ۳۷ میلیون نسخه به فروش رفت که آن را تبدیل به یکی از پرفروش‌ترین آلبوم‌ها در تاریخ موسیقی کرده است و محبوبیت بیش از حد این آلبوم، لد زپلین را به عنوان سوپراستارهای دهه ۱۹۷۰ میلادی مطرح کرد. تا سال ۲۰۰۶، ۲۳ میلیون نسخه از این آلبوم تنها در ایالات متحده به فروش رفته بود. از ترانه «پلکانی به سوی بهشت» که هرگز به صورت تک‌آهنگ منتشر نشد، گاهی اوقات به عنوان «خواستنی‌ترین و پرنواخته‌ترین ترانه» در Album-oriented rock یاد می‌شود. گروه پس از انتشار این آلبوم تورهایی را از اواخر ۱۹۷۱ تا اوایل ۱۹۷۳ در بریتانیا، استرالیا، آمریکای شمالی، ژاپن و دوباره بریتانیا برگزار کرد.

آلبوم بعدی لد زپلین، خانه‌های الهی نام داشت که در مارس ۱۹۷۳ منتشر شد. این آلبوم شامل عناصر تجربه‌گرایانه بیشتری بود و گروه بیش از پیش از synthesiser ها و mellotron ارکستری استفاده می‌کرد. جلد کم و بیش نقره‌ای رنگ آلبوم که توسط گروه طراحی مقیم لندن به نام Hipgnosis طراحی شده است، تصاویری از بچه‌های برهنه را به تصویر می‌کشد که از Giant’s Causeway واقع در ایرلند شمالی بالا می‌روند.هرچند که بچه‌ها از جلو دیده نمی‌شوند، این کاور در زمان خود بحث برانگیز بود. همانند آلبوم چهارم گروه، نه نام آلبوم و نه نام گروه بر روی جلد آلبوم چاپ نشد. خانه‌های الهی در صدر جداول در سرتاسر دنیا قرار گرفت و به دنبال کنسرت گروه در سال ۱۹۷۳ در آمریکای شمالی، از نظر تعداد حاضرین رکورد شکن شد و به طور مکرر تالارها و استودیوها از تماشاگران پر می‌شدند. گروه در Tampa Stadium در فلوریدا،برای 56,800 نفر نواخت که رکورد بیتلز در کنسرت ۱۹۶۵ در Shea Stadium را شکست و $309,000 جمع‌آوری شد. از سه نمایش گروه در Madison Square Garden در نیویورک سیتی که بلیط همهٔ آن‌ها به طور کامل فروش رفته بود، فیلمبرداری شد تا فیلمی تهیه شود، اما اکران این فیلم تا ۱۹۷۶ به تأخیر افتاد. پیش از آخرین شب کنسرت‌ها، 180,000 دلار از پول گروه دزدیده شد.

گروه Led Zeppelin

در سال ۱۹۷۴ لد زپلین از برگذاری تور دست کشید و شرکت انتشاراتی خودش تحت عنوان Swan Song را بنیان گذاری کرد که نام این شرکت، از روی ترانه‌ای منتشر نشده از گروه گرفته شده است. لوگوی این شرکت انتشاراتی، بر اساس یک نقاشی به نام Evening: Fall of Day اثر William Rimmer طراحی شده است که تصویری از آپولو را نشان می‌دهد. این لوگو را می‌توان در یادنامه‌های لد زپلین، به ویژه تیشرت‌ها یافت. علاوه بر استفاده از Swan Song به عناون وسیله‌ای برای تبلیغ کردن آلبوم‌هایشان، گروه با خوانندگان دیگری از جمله Bad Company, the Pretty Things و Maggie Bell هم قرارداد امضا کرد. تا وقتی که لد زپلین وجود داشت، این شرکت موفق بود، اما کمتر از سه سال پس اینکه لد زپلین منحل شد، این شرکت انتشاراتی هم تعطیل شد.

در سال ۱۹۷۵، آلبوم دارای دو دیسکِ لد زپلین به نام فیزیکال گرافیتی، تبدیل به اولین آلبوم لد زپلین شد که توسط شرکت انتشاراتی خودشان، Swan Song منتشر می‌شود. این آلبوم از ۱۵ ترانه تشکیل شده است که هشت تای آن‌ها در سال ۱۹۷۴ در Headley Grange ضبط شده‌اند و هفت تای دیگر هم قبل‌ترها ضبط شده بودند. رولینگ استون در بررسی این آلبوم از آلبوم فیزیکال گرافیتی را «ادای احترام هنری لد زپلین» توصیف کرد و عنوان کرد که تنها گروه‌هایی که لد زپلین برای بدست اوردن عنوان «بهترین گروه راک دنیا»، تنها باید با با رولینگ استونز و د هو رقابت کند. آلبوم هم از نظر تجاری و هم از نگاه منتقدین به شدت موفقیت‌آمیز بود. کمی پس از انتاشر فیزیکال گرافیتی، تمام آلبوم‌های قبلی لد زپلین به طور همزمان مجدداً وارد جدول ۲۰۰ آلبوم برتر بیلبورد شدند و گروه عازم یک تور در آمریکای شمالی شد.

دانلود فول آلبوم

06 نوامبر 17
بدون دیدگاه
9 بازدید
دانلود